อาม่าพาเล่นคาสิโน

Casino

ความเดิมจากครั้งก่อนนู้น ผมเคยมาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับวิธีการเล่นคาสิโนยังไงให้รวย และได้กล่าวถึงอาม่าท่านหนึ่งไว้ ผมค่อนข้างรู้สึกประทับใจแกเอาพอควร เมื่อนึกถึงทีไร เป็นอันต้องยิ้มไม่หุบทุกที วันนี้เลยจะบอกเล่าต่อจากครั้งก่อนที่บังเอิญไปเจอและได้คุยกัน อาม่ายังสุขภาพแข็งแรง และพูดเก่ง แถมความจำดีเยี่ยม ถ้าเทียบกับผม เรื่องการจดจำ คงสู้อาม่าไม่ได้ เพราะขี้หลงขี้ลืมบ่อยครั้ง  เราคุยกันถึงเรื่องการเล่นไพ่ชนิดหนึ่ง ซึ่งผมไม่อยากเชื่อเลย ว่าทักษะ ความรู้แน่นมาก ก่อนที่จะไปถึงไพ่ชนิดนี้ ขอนอกเรื่องนิดหนึ่งนะครับ เท้าความว่าผมกับแกเจอกันได้อย่างไร ผมเจอแกระหว่างทางที่เราเดินไปยังปอยเปต ระหว่างที่กำลังนั่งรถ ผมนั่งข้างๆ เลยได้รู้จัก และคุยกันพอสมควร คนแก่ก็คนคือคนแก่ครับ ชอบเล่าเรื่องที่ยังเป็นสาว เป็นหนุ่มกัน เราก็ฟังไประหว่างทางก็รู้สึกเพลินดีเหมือนกัน จนเดินทางมาถึงยังคาสิโน เราก็ลงรถพร้อมกัน ไม่ได้ห่างกัน รู้สึกเหมือนมาเป็นคู่ (หัวเราะในใจ)  บรรยากาศที่นี่ถือว่าใช้ได้เลย ผมมาไม่ค่อยบ่อยหนัก แต่มากี่ครั้งก็ยังคงประทับใจในหลายๆ อย่าง  สถานที่ไปส่วนใหญ่ ผมจะมาที่แกรนด์ไดมอนด์ครับ เพราะที่นี่มีพร้อมทุกอย่าง แบบไม่ต้องหาที่ไหน ไม่ต้องเหนื่อยเดินหาร้าน ผมชอบรับประทานอาหารจีน ที่นี่ก็มีบริการห้องอาหาร มีทั้งร้านค้าปลอดภัยภาษี อันนี้ยิ่งชอบครับ

เข้าเรื่องครับ ผมเดินเข้ามาพร้อมกับอาม่าท่านนี้ ข้างในโอ่อ่า อาม่านำทางผมทันที ผมก็เชื่อแกนะ ตามไปทันทีเช่นกัน ทำยังไงได้ละครับ ตามหลังผู้ใหญ่เป็นดี (หัวเราะ)  ภายในโรงแรมประดับด้วยสถาปัตยกรรมที่สวยงาม ทันสมัย มีพนักงานมากมายคอยดูแล ฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องจะหลงทางแต่อย่างใด สอบถามได้ทุกเรื่อง  แม้กระทั่งห้องน้ำไปทางไหน จะเข้าไปเล่นข้างในยังไง ทำยังไง ถามได้เลย บริการดีเยี่ยมเลยแหละ ผมตามอาม่ามาถึงโต๊ะหนึ่ง เป็นโต๊ะสำหรับเล่นไพ่ครับ ชื่อไพ่ป๊องเด้ง ผมไม่ค่อยช่ำชองเรื่องไพ่เท่าไหร่ แต่พอทราบคราวๆ ว่าเล่นยังไง เค้าจะถือแต้มที่ใกล้เคียงกับแปด และเก้า จะถือว่าแต้มสูง ก็จะมีโอกาสชนะเยอะ ส่วนตัวผมเอง เวลาเล่น ผมจะเล่นเกมส์ตู้อย่างสล็อตมากกว่า เพราะง่ายดี อาม่าไม่ได้คุยกับผมมาก มีเพียงหันมายิ้ม แล้วเล่นต่อ เพราะใจแกจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากกว่า แกใช้เวลาไม่นาน สักพักก็เป็นไปตามที่เคยเล่าให้ผมฟัง แกบอกว่าพอแล้ว เพราะแกได้ตามเป้าที่ตั้งไว้ จากนั้นแกก็ชวนพบไปกินข้าว ผมจึงขอตัวตอนนั้นเลย เพราะเกรงใจ อีกอย่างเดี๋ยวตามไป หลายคนจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่ว่าเรามาด้วยกันจริงๆ เป็นเรื่องน่าประทับใจไม่น้อยสำหรับผมกับการเจอมิตรภาพระหว่างการเดินทางของผม ครั้งนี้คงเก็บไว้ในใจอย่างไม่มีวันลืมเลือน